Het begint alweer te kriebelen. Niet alleen door de lente, het zachte weer en alles wat om ons heen weer tot leven komt. Oké, dat helpt wel mee. Maar vooral omdat we weer met een campergroepsreis naar Noorwegen gaan. Tijdens het kennismakingsweekend hebben we elkaar al ontmoet en het voelt al meteen goed. Iedereen heeft er zin in, het is weer een hele gezellige groep.
We weten inmiddels wat we kunnen verwachten en dat maakt het juist zo ontspannen. Aansteker mee, want we weten de plekjes waar we een vuurtje kunnen maken. Gewoon nog even buiten zitten, frisse lucht, jas dicht, misschien een dekentje erbij en kijken naar het vuur.
We zijn allebei verliefd geworden op Noorwegen. Dit was het eerste land dat we gingen verkennen en ontdekken. Na het uitstippelen van een mooie route wisten we het eigenlijk gelijk: Dit land willen we iedereen laten zien. Dit is te mooi om niet te delen.
De natuur blijft ons verassen puur, groots en soms ineens overweldigend. Een weg die zich langs het water slingert, bergen die ineens opduiken, en de ruimte die je bijna stil maakt. En dan de mensen, nuchter en op zichzelf, die gewoon hun eigen weg gaan.
Yes, straks maken we weer met z’n allen de overtocht naar Kristiansand. De wind op het dek en de Noorse vlag die stevig wappert. Langzaam verdwijnt Nederland achter ons met de neus van de ferry richting iets moois. Ja…dan begint het echt, daar krijg je toch kriebels van!




